Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

ΡΑΓΙΖΕΙ καρδιές το ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ μήνυμα του Κ. Γρίμπιλα 8 μήνες μετά το χαμό της κορούλας του

"Aπο τη στιγμή που πέταξε το αγγελούδι μου ο Κωστας που ξέρατε πέθανε!"
Ραγίζει καρδιές το σπαρακτικό μήνυμα που ανέβασε ο Κώστας Γριμπίλας στο facebook με αφορμή την ονομαστική του εορτή και τις ευχές που δέχθηκε από τους φίλους του.
Υπενθυμίζεται ότι εδώ και οχτώ μήνες ο δημοσιογράφος που ζει μόνιμα στην Αυστραλία
με την καρδιά του Ντουζόν (του παιδιού που είχε χάσει την ζωή του από μπράβο σε νυχτερινό μαγαζί της Μυκόνου), ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά.

Μαζί με την σύζυγό του Πόπη προσπαθούν να ξεπεράσουν το χαμό της κορούλας τους η οποία έφυγε ξαφνικά από τη ζωή εννέα μήνες μετά τη γέννησή της, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά της. 
Διάβασε το συγκλονιστικό μήνυμά του

"Με αφορμή τις ευχές σας για τη γιορτή μου, δράττομαι της ευκαιρίας να σας ευχαριστήσω όλους για τα χιλιάδες μηνύματα αγάπης που στέλνετε όλον αυτόν τον καιρό που ζω τον δικό μου Γολγοθά και παράλληλα να ζητήσω συγνώμη που δεν έχω απαντήσει σε κανένα μήνυμα ή τηλεφώνημα ακόμη και σε εκείνα των ΦΙΛΩΝ μου.

Οι περισσότεροι απορειτε αν είμαι καλύτερα ,γεμάτοι αγωνία ρωτάτε αν προσέχω τον εαυτό μου.... Φίλοι μου θα είμαι απόλυτα ειλικρινείς μαζι σας ΧΩΡΙΣ να θέλω να νιώσετε λύπη για εμένα.

Με την γέννηση της Κωνσταντινας έμαθα τι πραγματικα σημαίνει αγάπη , ευτυχία, ζωη! Η κορη μου κάλυψε ολα μου τα θέλω!

Η αλήθεια λοιπόν ειναι πως απο τη στιγμή που πέταξε το αγγελούδι μου μέσα απο την αγκαλιά μου, ο Κωστας που ξέρατε πέθανε! Με την Κοίμηση της κόρης μου εχασα τα πάντα!!!

Όχι δεν έχασα την πίστη μου Στον Θεό, μεχρι σήμερα Τον δοξάζω και Τον ευχαριστω που με ευλόγησε δίνοντας μου την ευκαιρία να γίνω πατερας της Κωνσταντινας και γνωρίζω πως μια μέρα θα  ξανασυναντήσω το παιδι μου & ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ γι ´ αυτο και ακόμη ζω.

Όμως ως άνθρωπος ζω το τωρα και το τωρα ειναι πολυ ζορικο. Δεν υπάρχει χειρότερο οχτωμιση μήνες να λες καλημερα και καληνύχτα στο παιδι σου μυριζοντας τα ρούχα του και να φιλάς φωτογραφίες. Σε σκοτώνει η αίσθηση το να νιώθεις δεμένος με αλυσίδες σε μια καρέκλα ανήμπορος να κάνεις κάτι για να φέρεις πίσω το παιδι σου...

Απο τα βάθη της ΜΑΤΩΜΕΝΗΣ μου καρδιάς ενα μεγάλο ευχαριστω για τα λόγια αγάπης και παρηγοριάς , ελπίζοντας πάντα στην κατανόηση σας."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

.