Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ο αντιφασισμός, η Ρωσία και η Ουκρανία

Η Ρωσία έχει μια νέα, αν και παλιά ιδεολογία: τον αντιφασισμό. Για αρκετούς μήνες τώρα το μήνυμα στη Μόσχα ήταν ότι η Ουκρανία έχει καταληφθεί από «φασίστες» και νέο-ναζί. Αυτό το μήνυμα έχει σώσει το ρωσικό λαό από το να βρεθεί αντιμέτωπος με την ιδέα ότι η χώρα τους έχει προχωρήσει σε πόλεμο με τους Ουκρανούς: εάν οι εχθροί είναι φασίστες, τότε όλα τα μέσα για την αντιμετώπισή τους είναι αποδεκτά.

Ο αντί-φασισμός είχε μια προηγούμενη

ενσάρκωση στις σοβιετικές εποχές, όταν το βασικό κοινό στο οποίο στόχευε ήταν η ευρωπαϊκή αριστερά. Στη δεκαετία του ’30, απορρίπτοντας τα δημοσιεύματα για πολιτική καταστολή ή για λιμό στην Ουκρανία ως δεξιά προπαγάνδα, η κυβέρνηση του Στάλιν κάλεσε τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα να συσπειρωθούν γύρω από τη Σοβιετική Ένωση στον κοινό αγώνα κατά του φασισμού.

Η νέα εκδοχή του αντί-φασισμού κατευθύνεται επίσης στους ξένους. Τα πιο θετικά σχόλια για τις ενέργειες του προέδρου Vladimir Putin στην Ουκρανία, πιθανότατα θα προέρχονται από το αριστερό The Nation ή τον Βρετανό αριστερό John Pilfer στην Guardian, τύπου «εμείς στη Δύση υποστηρίζουμε τώρα τους νεοναζί σε μια χώρα όπου οι Ουκρανοί Ναζί υποστήριξαν τον Χίτλερ».

Η αντί-φασιστική ρητορική είναι εύκολο να ξεκινήσει. Τόσο το δεξιό κόμμα Svoboda και ακόμη και ο πιο ακραίος Δεξιός Τομέας, έπαιξαν βασικό ρόλο στην πτώση του Viktor Yanukovych τον Φεβρουάριο. Ο Svoboda στη συνέχεια απέκτησε μια θέση στην προσωρινή κυβέρνηση. Αλλά φαίνεται ότι αυτό ήταν και η κορυφαία τους στιγμή. Ο ηγέτης του Svoboda, Oleh Tyahnybok και ο Dmitry YArosh του Δεξιού Τομέα τώρα φαίνεται πιθανό να λάβουν μόνο το 1% περίπου των ψήφων στις εκλογές της επόμενης Κυριακής.

Επιπλέον, όπως έχουν επισημάνει πολλοί, η μεγαλύτερη στήριξη για τον Vladimir Putin στην Ευρώπη έρχεται αυτή τη στιγμή από την ακροδεξιά, από κόμματα όπως το Εθνικό Μέτωπο της Marine Le Pen στη Γαλλία ή το αντίσημιτικό Jobbik στην Ουγγαρία. Αλλά ο αντιφασισμός είναι ακόμη μεγαλύτερος από την Ουκρανία, ή ακόμη και από τον Vladimir Putin.

Η εγχώρια ελκυστικότητα της ιδέας στη Ρωσία είναι ότι μπορεί να αγκαλιάσει τα ηρωικά μέρη της σοβιετικής κληρονομιάς χωρίς τη σοσιαλιστική οικονομία. Η θεμελιώδης ιστορία της είναι η νίκη έναντι του ναζισμού στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945. Όπως έχει παρατηρήσει η συνάδελφός μου στο Carnegie Moscow Center, Maria Lipman, οι εορτασμοί νίκης της Ρωσίας στις 9 Μαΐου, «έγινε ακόμη μεγαλύτεροι καθώς ο πόλεμος μετακινείται βαθύτερα στην ιστορία» και τροφοδοτούν την αναβίωση της λατρείας του Στάλιν στη Ρωσία.

Η νίκη του 1945 ήταν απολύτως αληθινή και επιτεύχθηκε με ορισμένα από τα μεγαλύτερα δεινά στην ιστορία. Εκεί που καθίσταται μυθική παρά πραγματική, όπως έχει σημειώσει ο Timothy Snyder, είναι μέσω της παρατήρησης ότι η νίκη προήλθε από ένα ρωσικό στρατό παρά από έναν πολυεθνικό σοβιετικό κόκκινο στρατό. Η ιστορία αναφέρει ότι περισσότεροι Ουκρανοί έχασαν τη ζωή τους από ό,τι Ρώσοι (αναλογικά) στον αγώνα εναντίον του Χίτλερ.

Επομένως, αν, όπως αναμένεται, οι ουκρανικές προεδρικές εκλογές αποδειχθούν νικητήριες για τους παλαιούς ολιγάρχες τόσο από την ακροδεξιά και τους ακτιβιστές του Maidan, τότε ο ρωσικός αντιφασισμός θα έρθει εδώ για να μείνει. Ωστόσο θα απαιτήσει μια νέα απειλή για να δικαιολογήσει την επαγρύπνηση του ρωσικού λαού.


Πηγή:www.capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

.